One-Shot Review: The Dreaded Tunnels of Ruxabar

Το The Dreaded Tunnels of Ruxabar είναι ένα ατμοσφαιρικό και αρκετά αγχωτικό θα έλεγα Quest για χαρακτήρες 8 έως 9 επιπέδου, το οποίο είναι διαθέσιμο στο Dungeon Master’s Guild από την Mistfactor Press. Από μόνο του είναι αρκετά καλά στημένο για one shot αλλά και για να το εισάγει κάποιος DM στο δικό του campaign. Με αρκετές εικονογραφήσεις και μερικά εξαιρετικά handouts, καθώς και δύο soundtracks, ένα για την τελική μάχη και ένα κατά την διάρκεια της εξερεύνησης του Dungeon, το οποίο καταφέρνει επάξια να βάλει τους παίκτες σε mood..

Η ομάδα του Mistfactor Press που αποτελείται από τον Γιώργο Κόμη τον επικεφαλής της ομάδας, η οποία πήρε σάρκα και οστά το 2018, την Asha J Panesar από τον Καναδά που επιμελείται της δημιουργικής γραφής των βιβλίων και της Τόνιας (ή αλλιώς Luthien Price) επιμελείται του καλλιτεχνικού κομματιού και των γραφιστικών.

Εισαγωγή
Τα τρομακτικά σπήλαια του Ruxabar ονομάστηκαν έτσι από το όνομα του ηγέτη μιας σέκτας αιρετικών, που αφιερώθηκαν στην πίστη του Πάνθεον των Γιγάντων γνωστό και ως Jargain (Τζάργκεν). Εκεί δημιούργησαν μια Πύλη προς άλλους κόσμους με την ελπίδα να φέρουν χάος και καταστροφή στην φυσική τάξη πραγμάτων του δικού τους κόσμου και απέραντη δύναμη σε όποιον ελέγχει την Πύλη.

Ο Ruxabar ως αρχιερέας εκτέλεσε την τελετή αλλά προς έκπληξη του τίποτα απ ότι ήλπιζε δεν πέρασε την πύλη. Πλάσματα που ήταν φορείς της πανώλης, τοξικά αέρια, τρομακτικές ασθένειες και πλάσματα κάθε είδους πέρασαν την πύλη και μόλυναν τον αρχιερέα και τους ακολούθους του καθώς και την γύρω περιοχή για όση ώρα αυτή ήταν ανοιχτή.

Η γειτονική πόλη Stagwood γρήγορα ερημώθηκε λόγω της Πανώλης αν και αργότερα κυκλοφόρησε η φήμη πως οι θεοί κατάφεραν να αποδυναμώσουν την Πύλη και να καταστρέψουν του αιρετικούς. Τα γύρω χωριά κατάφεραν με κάποιον τρόπο να αντισταθούν των ασθενειών και τώρα ψάχνουν μισθοφόρους να κλείσουν την Πύλη μια και καλή.

Οι ήρωες ανακαλύπτουν μία ανακοίνωση για μισθοφόρους που τους καλεί να ερευνήσουν την μυστηριώδη ξαφνική εξάπλωση μιας θανατηφόρας ασθένειας κοντά στην πόλη Stagwood η οποία θα τους οδηγήσει σε μια σειρά υπόγειων τρομακτικών σπηλαίων γεμάτη από εχθρικά πλάσματα και παγίδες. Θα περάσουν μια σειρά φρικιαστικών δοκιμασιών μέχρι η ιστορία να φτάσει στο τέλος της. Εκεί θα επιλέξουν τι θα κάνουν με τον ιθύνων νου πίσω από όλα αυτά καθώς και τις πληροφορίες που έμαθαν στην πορεία του δύσκολου ταξιδιού τους.

Γενικά η συγκεκριμένη περιπέτεια βασίζεται λιγότερο στο Role Play Game και περισσότερο στην ατμόσφαιρα και στην επιβίωση είτε ενάντια σε ασθένειες είτε σε εχθρικά πλάσματα μέσω μεχών.


Από εδώ και στο εξής θα υπάρξουν spoilers οπότε πιθανοί παίκτες καλό θα ήταν να προωθήσετε το κείμενο αυτό στον DM σας αν ενδιαφέρεστε να έχετε μια ολοκληρωμένη εμπειρία.


Το pdf με το οποίο έρχεται το adventure περιέχει έναν χάρτη για τον Αφηγητή με τις απαραίτητες ονομασίες κάθε τοποθεσίας και έναν άλλο χάρτη για τους παίκτες. Ο χάρτης αυτός μπορεί κάλλιστα να αγοραστεί in-game από την τοπική αγορά του χωριού Grimgal από το οποίο ξεκινάει η περιπέτεια, καθώς πριν την καταστροφή αυτή οι περιοχές ήταν σχετικά χαρτογραφημένες. Τα Plot Hooks είναι αρκετά και ο DM μπορεί να διαλέξει αυτό που ταιριάζει περισσότερο με το party ή το campaign, αλλά προσωπικά θα διάλεγα ένα από τα πρώτα (συγκεκριμένα μια μίξη από το πρώτο και το δεύτερο που μου κίνησαν το ενδιαφέρον) καθώς δίνουν την δυνατότητα στην συντροφιά να εξερευνήσει λίγο την πόλη και να νιώσει την απελπισία που περιβάλλει τους χωρικούς.

Όταν με το καλό ξεκινήσουν να κατευθύνονται προς τις σπηλιές το βιβλίο έχει μια εξαιρετική περιγραφή του τι θα συναντήσουν στο μολυσμένο δάσος και προτείνει να το εξερευνήσουν οι παίκτες ώστε να βιώσουν την μόλυνση και ΙΣΩΣ… κολλήσουν.

Το κεντρικό θέμα της ιστορίας, σε περίπτωση που δεν ήταν κατανοητό ως τώρα, είναι η πανούκλα που περιβάλλει τις σπηλιές και το πως οι χαρακτήρες ΟΧΙ ΜΟΝΟ θα την σταματήσουν αλλά θα βεβαιωθούν οτι δεν θα κολλήσουν και οι ίδιοι. Αυτό γίνεται μέσω μιας σειράς από Constitution Saving Throws τα οποία όλο και αυξάνονται σε δυσκολία με πιθανότητα οι χαρακτήρες να κολλήσουν ή και να γίνουν εν αγνοία τους φορείς του ιού. Η περιγραφή της αρρώστιας είναι αρκετά λεπτομερείς και στο τρόπο που γιατρεύεται αλλά και στα συμπτώματα τα οποία είναι ΒΑΝΑΥΣΑ και μπορεί κάλλιστα να εξουδετερώσουν τους χαρακτήρες αν την αντιμετωπίσουν εγκαίρως.

Τα τούνελ αν και σχετικά μικρά έχουν μια σειρά από encounters, μάχες και μη που θα ζορίσουν το party με τελικό σκοπό να είναι εξουθενωμένοι όταν φτάσουν στο τελευταίο δωμάτιο και πολεμήσουν την Plague Hydra αλλά και τους Cultists που έχουν απομείνει, ένα encounter αρκετά ζόρικο. Οι χαρακτήρες μπορούν βέβαια να βρουν βοήθεια από έναν θηλυκό Hill Giant αν παίξουν σωστά τα χαρτιά τους, ο οποίος μπορεί να κάνει ΓΙΓΆΝΤΙΑ ζημιά στην τελική μάχη (συγνώμη έπρεπε). Εν τέλη οι χαρακτήρες θα εξερευνήσουν τα σπήλαια, θα έρθουν αντιμέτωποι με οτι άρρωστο πλάσμα μπορεί να βγάλει το Dungeons & Dragons (τελευταίο αλήθεια) αλλά και homebrew πλάσματα βασισμένα σε official πλάσματα.

Αν οι παίκτες έχουν την θέληση και υπομονή μπορούν να ανακαλύψουν και το βάθος της ιστορίας, το πως ξεκίνησε η μόλυνση αλλά και τα μονοπάτια που μπορεί να πάρει το μέλλον τους. Θα θυσιαστούν για να σταματήσουν την αρρώστια; Θα φύγουν από τις σπηλιές, ή θα ακολουθήσουν το κακό στην πηγή του;

Το τέλος αφήνει αρκετά υπονοούμενα για sequel το οποίο η Mistfactor ήδη έχει στα σκαριά, φυσικά οι DMs που ενσωμάτωσαν το story σε κάποιο Campaign τους μπορούν να μεταφέρουν τις συνέπειες σε αυτόν. Η περιπέτεια είναι έτσι φτιαγμένη που να μπορεί να προσκολληθεί σε κάθε κόσμο.

Θεματικό και αρκετά αγχωτικό όπως ανέφερα προηγουμένως το dungeon αυτό είναι περισσότερο κατάλληλο για παίκτες που απολαμβάνουν την ατμόσφαιρα εξίσου με την μάχη και δεν περιμένουν απλά να σφάξουν πλάσματα (γενικά να περιμένετε κόσμο να πεθάνει). Το Ritual στην τελική μάχη είναι νομίζω το αγαπημένο μου κομμάτι με το κακό ότι κάνει την ύπαρξη Arcane Caster απαραίτητη, με τον χαρακτήρα αυτόν να μην μπορεί να πάρει μεγάλο μέρος στην τελική μάχη. Λίγο μεγαλύτερη ποικιλία στα random encounters να υπήρχε, με τον γίγαντα να μένει στάσιμος στο δωμάτιο της, θα βελτίωνε κατά πολύ την εμπειρία κατά την καραφλή μου γνώμη. Αυτό και το οτι τα ΚΑΛΑ μαγικά αντικείμενα τα παίρνεις στο τέλος του dungeon. Κατανοητό μεν, δυσάρεστο αν παιχτεί σαν one shot.

O κυρ Goblin και εγώ θα το τρέξουμε σύντομα κάποια βραδιά και ελπίζουμε να επιβιώσουμε. Ανυπομονούμε το sequel απο την Mistfactor σύντομα!

Σχετικά άρθρα

Monsters Of The Old World: Ξεχασμένοι εφιάλτες από τα πέρατα της Ευρώπης

Οι εφιάλτες των χορικών παίρνουν μορφή και αποκτούν το δικός τους σπίτι Το τέρας που φοβόσουν μικρός φίλε αναγνώστη δεν κρύβεται πια κάτω από το κρεβάτι σου. Μελάνι το σχεδίασε και του έδωσε μορφή, ενώ […]

The Malady Chronicles: Όταν ο Nurgle συνάντησε τον Cthulhu

Ο Βιργίλιος είχε πει «Το μεγαλύτερο αγαθό, είναι η υγεία», και είχε πολύ μεγάλο δίκιο. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να βλέπεις το δυνατότερο μέλος μιας συντροφιάς, να λιώνει από τον πυρετό, επειδή στο […]