Η γέννηση ενός μύθου,
ο θάνατος και η αναγέννηση του

To Dungeons & Dragons (D&D για συντομία) είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι φαντασίας και ρόλων σχεδιασμένο απο τους Gary Gygax και Dave Arneson. Έκανε την εμφάνιση του πρώτη φορά το 1974 απο την εταιρία Tactical Studies Rules και άλλαξε χέρια στην Wizards of the Coast το 1997. Είναι μια απόκλιση των τότε πολεμικών επιτραπέζιων παιχνιδιών με μινιατουρες (βλεπε warhammer) σε συνδυασμό με ένα εναλλακτικό σύστημα κανόνων. Τα ως τότε επιτραπέζια φαντασίας είχαν τους παίκτες να ελέγχουν στρατιές ολόκληρες αλλά οι Gygax και Arneson ήθελαν ένα σύστημα στο οποίο οι παίκτες ελέγχουν ένα άτομο τη φορά. Τα πρώτα βήματα ήταν ερασιτεχνικά φυσικά και υπέθεσαν οτι ο παίκτης γνώριζε τα βασικά απο miniature wargaming. Προσθέτοντας και εναν αφηγητή (Dungeon Master) στην εξίσωση για να ελέγχει την ιστορία δημιούργησαν ένα σύστημα όπου οι παίκτες ελέγχωντας έναν χαρακτήρα τη φορά, στις περιπέτειες τους έπαιρναν αποφάσεις, μάζευαν θησαυρούς και στην πορεία προστέθηκαν συστήματα όπως classes και levels

Το D&D εξελίχθηκε από ένα παιχνίδι φτιαγμένο από τον ίδιο τον Gygax και τον Jeff Perren ονομαζόμενο Chainmail. To Chainmail ήταν ένα απλό παιχνίδι προσομοίωσης μεσαιωνικής μάχης το οποίο είχε κανόνες για την εισαγωγή στοιχείων φαντασίας. Επιπλέον είχε κανόνες για μαγεία και ξόρκια που έθεσαν το στερεότυπο όπως fireball και lightning.

Όταν ο Dave Arneson διάβασε τους κανόνες του Chainmail τους μετέφερε σε ένα fantasy κόσμο δικής του επινόησης ονομαζόμενο Blackmoor, με στοιχεία βασισμένα στα διηγήματα του Tolkien, συνδυασμένα με την φαντασία του ο Arneson πρόσθεσε και κανόνες από διάφορα άλλα παιχνίδια.

dndbooks

Το φθινόπωρο του 1972 ο Arneson επαιξε το παιχνίδι του Blackmoor, με τον Gary Gygax ο οποίος ενθουσιάστηκε τόσο από το παιχνίδι που μέσα σε λίγες εβδομάδες του ζήτησε τους κανόνες. Από τις 18 σελίδες που ήταν το ανέπτυξε σε 50 σελίδες και ξεκίνησε να κάνει δοκιμαστικά παιχνίδια με τα παιδιά του με το campaign αυτο να παίρνει την ονομασία Castle Greyhawk. Σύντομα Gary Gygax και ο Dave Arneson έβαλαν τις ιδέες τους σαν ένα σύνολο κανόνων και το ονόμασαν Dungeons and Dragons Ο μύθος λέει πως την ονομασία αυτή έδωσε η Elise η μικρή κόρη του Gygax όταν αυτός διάβασε στα παιδιά του μια λίστα με ονόματα για να δει τις αντιδράσεις τους.

Η πρώτη εμφάνιση του παιχνιδιού, ήταν ένα μικρό κουτί με 3 βιβλιαράκια οδηγιών τυπωμένα το 1974. Τα βιβλία αυτά δεν περιείχαν τους βασικούς κανόνες του D&D που ακολούθησε. Αν μισοκλείσεις τα μάτια σου στις επόμενες φωτογραφίες θα δεις τα παραδοσιακά Core books: Το “Men & Magic” στην ουσία είναι το Player’s Handbook, το “Monsters & Treasures” ήταν μέρος του βιβλίου που ξέρουμε ως Monster Manual, ενώ το “Underworld & Wilderness” παρείχε συμβουλές στους επίδοξους Dungeon Masters. Παρόλα αυτά τα βιβλία του OD&D εστίασε σε συγκεκριμένα κομμάτια κι όχι ποιός μπορεί να τα κάνει πράξη, όπως έχουμε συνηθίσει σήμερα. Για την ακρίβεια ο Gygax ίσως πίστευε τότε πως αυτά θα έπρεπε να τα διαβάσει μόνο ο Dungeon Master, μια ιδέα που αργότερα προστέθηκε στους κανόνες του AD&D.

 

Σύντομα το παιχνίδι ανέβηκε στα μάτια του κόσμου, πρώτα στους Wargamers από τους οποίους προήλθε και στη συνέχεια σε ένα. Υπολογίζεται πως 4000 αντίγραφα είχαν πουληθεί μέχρι το τέλος του επόμενου έτους και ακόμα περισσότερα τα χρόνια που ακολούθησαν.

Προς τα τέλη του 1997, η TSR εξέδωσε το πρώτο σκληρόδετο βιβλίο της με όνομα Monster Manual (1977) το οποίο έφερε επίσης την επιγραφή Advanced Dungeons & Dragons (AD&D). Σε εκείνη την χρονική περίοδο τα τέρατα του βιβλίου υπήρχαν για να παίζονται στην υπάρχουσα έκδοση OD&D, καθώς της TSR της πήρε πάνω από 1,5 χρόνο να εκδώσει τα υπόλοιπα σκληρόδετα βιβλία βασικών κανόνων. Το Players Handbook εκδόθηκε το 1978 και το Dungeon Masters Guide το 1979 όπου οι παίκτες ξεκίνησαν επίσημα να παίζουν την καινούργια έκδοση του D&D.

 

Παρότι το AD&D δημιούργησε τα τρία βασικά βιβλία κανόνων όπως τα ξέρουμε σήμερα εκείνη την εποχή το περιεχόμενο τους διέφερε από αυτό που ξέρουμε σήμερα. Το Players Handbook ήταν ένα λεπτό βιβλίο  που περιέγραφε κλάσεις, φυλές, ξόρκια, εξοπλισμό και σχεδόν τίποτα άλλο. Σε αντίθεση, το  Dungeon Masters Guide περιείχε τους περισσότερους κανόνες, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων μάχης και πίνακες με τα αντίστοιχα Saving throws. Είναι προφανές ότι εκείνη τη χρονική περίοδο ο Gygax πίστευε ακόμα πως οι παίκτες δε χρειαζόταν να ξέρουν όλους τους κανόνες του παιχνιδιού!


Ένα ακόμα βιβλίο εκδόθηκε που προορίζοταν να γίνει μέρος των βασικών κανόνων, αλλά δεν έφτασε ποτέ τον στόχο του, καθώς το περιεχόμενο του δεν ήταν αναγκαία παράμετρος για να παίξει κάποιος. Το Deities & Demigods (1980) περιείχε τις πνευματικές πεποιθήσεις των Clerics αλλά αντ’ αυτού αρκετοί το χρησιμοποιούσαν για υψηλού επιπέδου τέρατα.

Το 1989 η TSR δημοσιεύει την 2η έκδοση του AD&D και επαληθεύει την βασική τριλογία των βιβλίων που αφορούν τους βασικούς κανόνες του παιχνιδιού. Το περιεχόμενο των βιβλίων όμως αλλάζει κατα μεγάλο βαθμό. Αυτή τη φορά το Player’s Handbook (1989) περιέχει την πλειοψηφία των κανόνων του παιχνιδιού και το Dungeon Master’s Guide (1989) σχόλια και συμβουλες πάνω σε αυτούς τους κανόνες, καθώς και κάποιους μηχανισμούς που περιέχονται αποκλειστικά εκεί όπως λίστα των μαγικών αντικειμένων.

Η νέα έκδοση αποτελεί την πλέον επαγγελματική σειρά βιβλίων του D&D με αρκετές έγχρωμες σελίδες εσωτερικά, εικόνες και πίνακες.

Οι αλλαγές στο τρίτο βασικό βιβλίο κανόνων είναι εντυπωσιακές. Αντί να βγάλει ένα βιβλίο τεράτων η TSR επέλεξε να βγάλει μια σειρά βιβλίων με το όνομα Monstrous Compendiums Volume One (1989), Two (1989) και Three (1989) για την 2η έκδοση του AD&D. Κάθε βιβλίο είναι πιο λεπτομερείς από ποτέ, με περιγραφές τεράτων, οικολογία, προέλευση και άλλα, κάνοντας τα κάτι περισσότερο από επικίνδυνα.   

Αργότερα η TSR δημοσιεύει αρκετά συμπληρωματικά βιβλία όπως το The Player’s Handbook Rules Supplement series (PHBR) με επιπλέον κλάσεις και το Dungeon Master Guide Rules Supplement series. Το 1995 η επανέκδοση των βιβλίων ακολουθείτε από επιπλέον συμπληρωματικά βιβλία με κανόνες όπως το Skills & Powers (1995), Combats & Tactics (1995) και το Spells & Magic (1996) σαν επέκταση του Player’s Handbook ενώ το High-Level Campaigns (1996) αποτελούσε επέκταση του Dungeon Master’s Guide.  

Την χρονιά που ακολουθεί, το 1997, η Tactical Studies Rules χρεοκοπεί και το παιχνίδι αγοράζει η Wizards of the Coast.

Συχνά με τα χρόνια το D&D δέχεται αρνητική δημοσιότητα καθώς ο κόσμος και κυρίως οι ανήσυχοι γονείς θεώρησαν ότι το παιχνίδι προωθούσε σατανισμό, μαγεία, αυτοκτονία και  πορνογραφία. Ειδικά το 1980 διάφορες θρησκευτικές ομάδες κατηγόρησαν το παιχνίδι ότι σπρώχνει τα παιδιά στο να έρχονται σε επαφή με δαίμονες. Το γεγονός ότι στο κόσμο του D&D οι δαίμονες και η σατανική μαγεία ηταν κοινό concept το εκανε να συσχετιστεί με σέκτες σατανιστών ενώ υπήρξε η άποψη ότι μέσω του D&D στρατολογούν αυτές οι σέκτες.

220px-JaffeMazesMonstersHCover

Το 1981 η Rona Jaffe δημοσίευσε το βιβλίο Mazes and Monsters σε μια περίοδο που ελάχιστοι άνθρωποι καταλαβαίνουν τι είναι τα παιχνίδια ρόλων κάνοντας τον κόσμο να υποθέσει ότι οι παίκτες ήταν πολύ πιθανόν να χάσουν επαφή με την πραγματικότητα μέσω αυτού και να υπάρξουν θύματα ψυχωτικών κρίσεων. Ταινίες όπως το καναδέζικο Skullduggery έδειξαν ανθρώπους να παίζουν παιχνίδια παρόμοια με το D&D και να τα χρησιμοποιούν για να μετατρέψουν εφήβους σε κατά συρροή δολοφόνους.

D&D 3η έκδοση, 2000-2008

Το 2000 η Wizards of the Coast εκδίδει την 3η έκδοση του D&D Gen Con Game Fair σε ένα από τα μεγαλύτερα συνέδρια για επιτραπέζια παιχνίδια στη Νότια Αμερική. Η καινούργια έκδοση περιείχε κανόνες αρκετά διαφορετικούς από τις προηγούμενες εκδόσεις αλλά και αισθητικές αλλαγές με τα βιβλία να είναι πανέμορφα και εξ ολοκλήρου πολύχρωμα.

 

Η παράδοση συνεχίστηκε και αρκετά Monster Manuals ακολούθησαν, ξεκινόντας από το Monster Manual II (2002) με τελευταίο το Monster Manual V (2007). Προς έκπληξη όλων η Wizards εξέδωσε ακόμα ένα Dungeon Master’s Guide II (2005) που εστίασε σε συμβουλές προς τους DM (εξηγώντας τις μεγάλες διαφορές που έχει με τις προηγούμενες εκδόσεις) και ένα ακόμα Player’s Handbook II (2006). Πολλά ακόμα συμπληρωματικά βιβλία ακολούθησαν όπως Complete class books (2003–2007), Races books (2004–2006) και πολλά άλλα.

 

Η 3η έκδοση ήταν η μεγαλύτερη έκδοση D&D που υπήρξε μέχρι και σήμερα και έθεσε το σύστημα ζαριών d20 που χρησιμοποιείται ακόμα. Σχεδιάστηκε να είναι λιγότερο περιοριστική και πιο συνεπής με τους κανόνες, σε σχέση με τις παλαιότερες εκδόσεις, επιτρέποντας έτσι μεγαλύτερη ποικιλία στην δημιουργία χαρακτήρων.

D&D 4η έκδοση, 2008-2012

Η τέταρτη έκδοση του D&D εισήγαγε καινοτόμους μηχανισμούς και κανόνες και άλλαξε από την αρχή όχι μια, αλλά δύο φορές τα τρία βασικά βιβλία κανόνων.

 

Το 2008 λοιπόν η Wizards of the Coast εξέδωσε την 4η έκδοση του D&D και τον Ιούνιο είχαμε στα χέρια μας τα τρία βασικά βιβλία κανόνων Player’s handbook, Monster Manual και Dungeon Master’s Guide, με το τελευταίο να είχε ελαχιστες αναφορές σε γενικούς κανόνες αλλά στάθηκε περισσότερο στην δημιουργία περιπετειών και ολόκληρων campaigns. Αντίθετα όμως με προηγούμενες εκδόσεις εδώ είχαμε παραπάνω από έναν τόμο για το κάθε βιβλίο, κάπως έτσι τα τρία βασικά βιβλία ξανα δημοσιεύθηκαν το 2009 και το 2010 με νέες προσθήκες κάθε χρόνο σε κλάσεις αλλά και κανόνες. Η 4ή έκδοση άλλαξε δραστικά και το σύστημα της μάχης με αλλαγές σε ξόρκια και δυνάμεις που εν τέλη δεν άφησε καλή εντύπωση στην πλειοψηφία των παικτών αλλά ήταν κατάλληλες για την δημιουργία του

D&D 5η έκδοση, 2014-παρόν

Το D&D Next ανακοινώθηκε από την Wizards το 2012 που με την βοήθεια του κοινού και με διάφορα playtests αναπτύχθηκε και μετατράπηκε σε αυτο που σήμερα ονομάζουμε 5η εκδοση. Ενα ανοιχτό event με περίπου 500 άτομα ξεκίνησε στις 24 Μαΐου της ίδιας χρονιάς με το κοινό να παίρνει μια γεύση της έκδοσης και το playtesting έληξε το Σεπτέμβριο του 2013. Ένα σετ από έτοιμους χαρακτήρες,  ένα βιβλιαράκι οδηγιών και η περιπέτεια The Lost mine of Phandelver κυκλοφόρησαν λιγότερο από έναν χρόνο μετά με την ονομασία Starter Set και έφεραν το κοινό επίσημα στην 5ή έκδοση ενώ έναν μήνα αργότερα το Player’s handbook βγήκε επίσημα στην αγορά με τα Monster Manual και Dungeon Master’s Guide να ακολουθούν κατά πόδας, αυτή τη φόρα περιορισμένα σε έναν τόμο το κάθε ένα.

Λίγο αργότερα ακολούθησαν συμπληρωματικά βιβλία κανόνων όπως το το Volo’s Guide to Monsters (2016) που θεωρείται επέκταση του Monster Manual αλλά και το Xanathar’s Guide to Everything (2017) σαν επέκταση του Player’s Handbook.

Αυτή τη περίοδο τα παιχνίδια φαντασίας-ρόλων έχουν πάρει τα πάνω τους. Το 2017 ήταν η χρονιά με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία και μεγάλο ρόλο έπαιξε το streaming και τα live shows όπως το Critical Role.
Προσωπικότητες σαν τον Dan Harmon (Rick and Morty) άρχισαν να φέρνουν διασημότητες στο προσκήνιο για να παίξουν σε τηλεοπτικές εκπομπές και αυτό διαδόθηκε στον κόσμο χωρίς αυτός να έχει πιάσει ούτε 20πλευρο στη ζωή του.

To be continued . . .?

Κύριες πηγές dnd.wizards.com / wikipedia.org / wikipedia.org /